Το πρώτο πρωτοβρόχι αποκάλυψε τις «τρύπες» στο ανακαινισμένο αεροδρόμιο της Χίου. Λιγότερο από έναν χρόνο μετά την πανηγυρική παράδοση του ανακαινισμένου αεροσταθμού «Όμηρος», τα νερά εισέβαλαν στο εσωτερικό του κτιρίου. Εργαζόμενοι με κουβάδες και σακούλες σκουπιδιών πάνω στα πανάκριβα μηχανήματα ελέγχου. Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την εικόνα που εκθέτει τη Χίο;
Ντροπή και μόνο ντροπή! Το πρώτο δυνατό τεστ της κακοκαιρίας για τον ανακαινισμένο αεροσταθμό «Όμηρος» της Χίου έφερε στο φως μια εικόνα που δύσκολα συμβιβάζεται με τις πανηγυρικές ανακοινώσεις και τις κορδέλες των εγκαινίων. Με τα πρώτα πρωτοβρόχια, το αεροδρόμιο βρέθηκε αντιμέτωπο με εισροή νερών από την οροφή, μετατρέποντας χώρους του σε ένα απρόσμενο «συντριβάνι».
Οι κουβάδες πήραν τη θέση των εγκαινίων και οι εργαζόμενοι αναγκάστηκαν να κινητοποιηθούν για να περιορίσουν τα νερά που έσταζαν στο εσωτερικό του κτιρίου. Μια εικόνα που γεννά εύλογα ερωτήματα για την ποιότητα των εργασιών και την αποτελεσματικότητα των ελέγχων που προηγήθηκαν της παράδοσης του έργου.
Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο, ωστόσο, ήταν όσα συνέβησαν στον χώρο όπου βρίσκονται τα νέα μηχανήματα ελέγχου. Πρόκειται για εξοπλισμό υψηλού κόστους, ο οποίος είναι απαραίτητος για τη λειτουργία του αεροδρομίου και την εξυπηρέτηση των επιβατών. Μπροστά στον κίνδυνο να έρθει σε επαφή με το νερό, οι εργαζόμενοι επιστράτευσαν μεγάλες σακούλες σκουπιδιών, καλύπτοντας πρόχειρα τα μηχανήματα σε μια προσπάθεια να τα προστατεύσουν από πιθανές ζημιές και ενδεχόμενα ηλεκτρικά προβλήματα.
Αυτή είναι η εικόνα που παρουσιάζει ένας ανακαινισμένος αεροσταθμός, ο οποίος θα έπρεπε να προσφέρει ασφάλεια, αξιοπιστία και σύγχρονες υποδομές στους κατοίκους και στους επισκέπτες του νησιού. Αντί γι’ αυτό, η πρώτη δοκιμασία από τη βροχή ανέδειξε προβλήματα που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα.
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο την αισθητική του κτιρίου ή την προσωρινή ταλαιπωρία του προσωπικού. Αφορά την προστασία του εξοπλισμού, την απρόσκοπτη λειτουργία των υπηρεσιών και, κυρίως, την ανάγκη να διασφαλίζεται ότι οι δημόσιες υποδομές παραδίδονται με τις προδιαγραφές που απαιτούνται. Η εισροή νερού σε χώρους όπου λειτουργούν ηλεκτρονικά συστήματα δημιουργεί ανησυχίες, οι οποίες χρειάζονται άμεση και υπεύθυνη αντιμετώπιση.
Οι εικόνες αυτές επιβάλλουν συγκεκριμένες απαντήσεις. Πώς είναι δυνατόν, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα από την ολοκλήρωση και την παράδοση των εργασιών, να εμφανίζονται τέτοια προβλήματα; Έγιναν οι απαραίτητοι έλεγχοι στεγανότητας; Ποιος διαπίστωσε ότι το έργο ήταν έτοιμο να παραδοθεί και ποιες ενέργειες πρόκειται να γίνουν για την αποκατάσταση των ζημιών και την αποτροπή ανάλογων περιστατικών;
Οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να δώσουν σαφείς εξηγήσεις, να ελέγξουν την έκταση του προβλήματος και να προχωρήσουν στις αναγκαίες παρεμβάσεις. Παράλληλα, πρέπει να διασφαλιστεί ότι ο εξοπλισμός δεν έχει υποστεί ζημιές και ότι δεν τίθεται σε κίνδυνο η ασφάλεια εργαζομένων και επιβατών.
Ο αερολιμένας «Όμηρος» αποτελεί βασική πύλη εισόδου και εξόδου της Χίου. Δεν είναι μια οποιαδήποτε εγκατάσταση, αλλά μια κρίσιμη υποδομή για τις μετακινήσεις των κατοίκων, τον τουρισμό και την καθημερινότητα του νησιού. Η εικόνα του επηρεάζει την εντύπωση που αποκομίζουν χιλιάδες ταξιδιώτες, αλλά και την εμπιστοσύνη των πολιτών στη διαχείριση των δημόσιων έργων.
Οι κορδέλες κόπηκαν, οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν και η παράδοση γιορτάστηκε. Όμως, ένα έργο δεν κρίνεται στις τελετές και στις ανακοινώσεις. Κρίνεται στην πράξη, όταν καλείται να ανταποκριθεί στις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας του.
Και στον «Όμηρο», το πρώτο πρωτοβρόχι έφερε στην επιφάνεια ένα ερώτημα που απαιτεί απάντηση: παραδόθηκε ένας πραγματικά ολοκληρωμένος αεροσταθμός ή ένα έργο που χρειάζεται ακόμη ουσιαστικές διορθώσεις;
